درنگی در تنوع گزینه های برنامه ریزی، توسط استاد محمدرضا فلاح

«برنامه ریزی مأمورت گرا» و «برنامه ریزی منابع محور»

قسمتی از متن جزوه جهت آشنایی بیشتر:

تلقی رایج از برنامه این است که برنامه باید فهرستی از فعالیت‌ها بدهد و هر یک را در باکس‌های زمانی خاص چنان میخکوب کند که خیال شخص از کاری که در آن نقطه انجام می‌دهد راحت باشد.

به حسب ظاهر ما دائماً در حال برنامه‌ریزی هستیم. اما به واقع برنامه نداریم. زیرا یکی از آثار برنامه این است که من در هر زمان خاص خیالم راحت باشد که همین کار را باید بکنم. اگر من به این ثبات و سکون نرسیده باشم معلوم می‌شود که برنامه ندارم. پشت میز کار به فکر کارهای دیگر هستم. در کلاس درس به فکر پرداخت قبض و…. معلوم است که برنامه ندارم. استادی می‌گفت:‌ موقع غذا خوردن غذا بخورید. نه هزار کار دیگر…

اما برای برنامه‌ریزی دو طریق وجود دارد: برنامه‌ریزی منابع محور و برنامه‌ریزی مأموریت‌گرا.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

خانه طلاب جوان